Γάμος και αυτοέλεγχος το 2016

Γάμος και αυτοέλεγχος το 2016

 

O γάμος είναι μια τέχνη η οποία αναπροσαρμόζεται κάθε φορά στα νέα δεδομένα που προκύπτουν στην καθημερινότητα του ζευγαριού.  Τέχνη είναι ακόμη να γνωρίζουμε τον εαυτό μας και να μπορούμε να τον ελέγχουμε εάν θέλουμε να ζήσουμε αρμονικά με το σύντροφό μας στην κοινή ζωή που μας προσφέρει ο γάμος.

 Φυσικά το αναπάντεχο είναι κάτι που προκύπτει χωρίς να μπορούμε να το ελέγξουμε, και είναι φορές που δεν έχουμε πλήρη έλεγχο της ζωής μας και στα όσα μας συμβαίνουν.  Και εννοείται πως ο έλεγχος καταστρέφει το γάμο, κι ας υποβόσκει προφανώς στην άκρη του μυαλού μας όταν ενωνόμαστε με το σύντροφο με τα δεσμά του γάμου πως μπορεί να τον ελέγχουμε.

 Ωστόσο ένας γάμος ευτυχισμένος δεν βασίζεται ποτέ στον έλεγχο του αγαπημένου προσώπου. Αντίθετα, εκείνο που χρειάζεται είναι μια συνεχή προσπάθεια για αυτοέλεγχο ούτως ώστε να γινόμαστε καλύτεροι και να μην είμαστε κάθε στιγμή έτοιμοι για επίκριση και αντίδραση. Τον εαυτό μας ελέγχουμε και ουδέποτε το σύντροφο, γιατί εκείνος χειριζόταν τη ζωή του και τα θέλω του πολύ πριν εμφανιστούμε εμείς στο προσκήνιο και μοιραστούμε μαζί του τη ζωή μας.

Ο γάμος θέλει καθημερινή εξάσκηση για αυτοέλεγχο και μόνο. Και οι δυο σύντροφοι θα πρέπει να γνωρίζουν τα όριά τους και σε ποιους τομείς της σχέσης τους χρειάζεται να έχουν τον πρώτο λόγο, αλλά όχι τον τελευταίο. Θα πρέπει να σέβονται τις ανάγκες του συντρόφου τους, τις συνήθειές του, τον τρόπο που χειρίζεται κάθε κατάσταση, τις επιθυμίες του. Δεν ελέγχουμε ποτέ έναν άνθρωπο που σεβόμαστε, που αγαπάμε, που τον εμπιστευόμαστε. Ακόμη και αν δεν μας αρέσουν κάποιου είδους συμπεριφορές στο σύντροφό μας, όπως για παράδειγμα η ανάγκη να συναντά συχνά τους φίλους του, συζητάμε μαζί του πολιτισμένα ή ακόμη και με διάθεση χιούμορ για όλα αυτά, χωρίς συνεχόμενο έλεγχο που δημιουργεί συγκρούσεις και καβγάδες και δηλητηριάζει τη σχέση. Αν για εκείνον είναι ανάγκη ζωτικής σημασίας να ακολουθεί τις παλιές του συνήθειες, όποιες κι αν είναι αυτές, θα πρέπει να τις σεβόμαστε απόλυτα.

Εξάλλου είναι ανώφελο να πασχίζουμε για την τελειότητα σ’ έναν κόσμο που εκ των πραγμάτων δεν είναι ποτέ τέλειος. Το παράδοξο κυνήγι της τελειότητας δεν κάνει καλό στην ψυχική μας υγεία. Κι ούτε επίσης θα πρέπει να προσδοκούμε να είμαστε τα πάντα για το αγαπημένο πρόσωπο, η μεγαλύτερη ανάγκη, η πιο «υψηλή» επιθυμία. Είναι περιορισμένα τα πράγματα τα οποία θα πρέπει να αποζητάμε από το σύντροφό μας και θα πρέπει να περιορίζουμε τα θέλω μας από εκείνον, αν θέλουμε να διατηρήσουμε την αγάπη και τον έρωτα που μας έφερε κοντά του.

Εν τέλει, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η αυτονομία και των δυο συντρόφων βοηθά τη σχέση να βλασταίνει και ο έλεγχος μόνο κακό μπορεί να επιφέρει.

Για το www.oikonomikosgamos.gr Χριστίνα Ταράτσα